1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

agenda

transpoesie 2015
wo 07.10.2015 | 20:00 > 21:30
€ 7 / 5
passa porta
EN / FR / NL

poëzie & crisis

Hoe reageert de poëzie op momenten van crisis? Wil ze die bezweren, vormen ze een bedreiging of hebben kunst en poëzie ze juist nodig? Vijf hedendaagse dichters ontmoeten elkaar in Brussel en beantwoorden de vraag in gesprekken en met een keuze uit eigen werk: Cristina Alziati (Italië), Stéphane Bouquet (Frankrijk), Irina Nechit (Moldavië), Mehmet Yaşin (Turkije) en Peter Ghyssaert (België). Hun werk wordt voor deze avond vertaald in het Nederlands, het Frans en het Engels. Gastvrouw is Gudrun De Geyter.

Over de dichters

Cristina Alziati (Italië, 1963), dichteres en vertaalster, werd geboren in Milaan en studeerde filosofie. Ze verblijft deels in Berlijn, deels in Toscane. Haar debuut als dichteres maakte ze in 1992 met een bloemlezing die werd ingeleid door Franco Fortini, later opgenomen in de bundel A Compimento (Manni, 2005; Premio Pasolini 2006). Haar recentste bundel Come non piangenti (Marcos y Marcos, 2011) werd bekroond met de Marazza Poëzieprijs, de Pozzale Luigi Russo Literatuurprijs (2012) en de Stephen Dedalus Pordenonelegge Prijs (2013).

Stéphane Bouquet (Frankrijk, 1968) publiceerde vijf gedichtenbundels bij uitgeverij Champ Vallon: Dans l’année de cet âge (2001), Un monde existe (2002), Le mot frère (2005), Un peuple (2007), Nos amériques (2010), en het verhaal Les Oiseaux favorables (Les inaperçus, 2014). Hij vertaalde Amerikaanse dichters als Robert Creeley, Paul Blackburn, Peter Gizzi en James Schuyler, en schreef o.a. filmscenario’s voor Valérie Mréjen en Sébastien Lifschitz (Presque rien, Wild side, Plein sud). Hij was criticus voor de Cahiers du cinéma en publiceerde monografieën over Gus Van Sant, Eisenstein, en Het Evangelie volgens Mattheus van Pasolini. Daarnaast werkte hij met choreografe Mathilde Monnier aan de creaties Déroutes (2002) en frère&sœur (Festival d’Avignon 2005).

Peter Ghyssaert (België, 1966) is dichter en musicus. Hij studeerde viool, muziekgeschiedenis en kamermuziek aan de conservatoria van Antwerpen en Brussel. In 1993 richtte hij het strijkkwartet Ars Longa op. Zijn poëziedebuut Honingtuin (1991) werd opgemerkt als het werk van een hedendaagse laatromanticus. Zijn gedichten getuigen vaak van een haast obsessieve aandacht voor verval, vergankelijkheid en dood, en hebben een melancholische toon. Tegelijkertijd ironiseert de dichter deze romantische houding met een theatrale of zelfs pathetische zegging. Recente titels zijn Kleine lichamen (2005) en Ezelskaakbeen (2011). Zie ook peterghyssaert.be

Irina Nechit (1962, Moldavië) is dichteres en coördineert de afdeling cultuur van Jurnal de Chişinău. Na haar debuut ‘De slang herkent me niet’ (1992) publiceerde ze nog vier dichtbundels: Cartea rece (Het koude boek, 1996), Un viitor obosit (Een vermoeide toekomst, 1998), Gheara (De klauw, 2003) en Copilul din maşina galbenă (Het kind van de gele auto, 2010). Over de jaren heen valt een evolutie weg van het surrealisme te herkennen: ‘De poëzie is hier, op Aarde, in de meest alledaagse gebeurtenissen, je hoeft slechts de tijd te nemen om goed te kijken. Vroeger beschouwde ik de bekentenis als iets onbetamelijks; nu maak ik gebruik van autobiografische elementen die ik als relevant, ja zelfs spectaculair ervaar.’ In haar recentste werk gaat Nechit sinds kort evenmin politieke of sociale onderwerpen uit de weg. - Jan H. Myskin

Mehmet Yashin (Yaşın) (1958, Nicosia) is een van de belangrijkste en meest vertaalde Turkstalige dichters uit Cyprus. Hij publiceerde negen dichtbundels, drie romans, drie essaybundels en diverse anthologieën en monografieën over Cypriotische poëzie. Zijn bijzondere toon binnen de Turkse poëzie is te danken aan zijn combinatie van verschillende, hybride literaire bronnen, uit de Turkse, Griekse en Levantijnse culturen in het Middellandse Zeegebied. Ook ontwikkelde hij concepten als 'stiefmoedertaal', 'centrumperiferie' en 'Turkse minderheidsliteratuur'. Zijn poëzie wordt gekenmerkt door een narratieve lyriek die uit gaat van de persoonlijke ervaring en die historische en geografische taalvarianten van het Turks gebruikt. Meer informatie op zijn website

 

Herbekijk de livestream:

 

Org. EUNIC Brussels, Passa Porta

 

foto: Holland House, Kensington, Londen, 1940 (Corbis)

Bookmark and Share