Kamiel Vanhole: De Spoorzoeker

Kamiel Vanhole was jaren een van de meest gewaardeerde en actieve literaire medestanders van Het beschrijf. Met De Spoorzoeker keerde hij terug naar zijn oude liefde, het reisverhaal. Hij flaneert met Herman Teirlinck door de Brusselse Belle Epoque, gaat op zoek naar het zwembad van Max Frisch, het Parijs van Perec en het Galicië van Bruno Schulz en zwermt zo in steeds breder wordende cirkels over Europa uit, tot in Armenië en Iran. Pendelend tussen heden en verleden probeert hij de kieren in de tijd en de schakeringen van de geschiedenis zichtbaar te maken.

Dit levert verhalen op van iemand die 'niet alleen heeft rondgekeken, maar ook rondgeleefd en rondgevoeld en vooral rondgeaarzeld, omdat hij niet anders kan', zoals Herman de Coninck hem ooit typeerde. Aldus hoopt Vanhole dat de plekken die hij aandoet het geheim van hun afkomst zullen prijsgeven. Maar hij zou geen spoorzoeker zijn als hij daarbij niet telkens op zijn eigen verleden stuitte. Het boek begint met een dertienjarige knaap die door de straten van Brussel doolt en eindigt bij zijn ouderlijk huis.