Found in Translation: Carmien Michels

jeu. 25.06.2020
19:30 - 21:30
Cela Carmien Michels © Gaby Jongenelen

Catégorie

Workshop

Prix

Prévente après sélection en ligne: 8 / 6 €

Langue

en français

Atelier de traduction pour francophones animé par le traducteur littéraire Daniel Cunin, en présence de l’autrice flamande Carmien Michels.

Envie de vous essayer à la traduction d’un beau poème contemporain en néerlandais ? D’en apprendre davantage sur le métier de traducteur.trice littéraire et d’améliorer votre version en dialogue avec l’autrice et un traducteur français chevronné ? Pourquoi ne pas participer à ce nouvel épisode de notre série Found in Translation ?

Comment participer?

Traduisez “Jimmy”, le beau poème proposé par Carmien Michels et que nous reproduisons ci-dessous, extrait de son recueil We komen van ver (éd. Polis, Anvers, 2017). Dès que vous êtes satisfaits de votre première mouture, envoyez-la à piet.joostens@passaporta.be, avant le 4 juin.

Les auteurs.trices des 10 meilleures versions, choisi.e.s par le traducteur littéraire français Daniel Cunin, seront invité.e.s à s’inscrire pour participer à l’atelier de traduction du 25 juin. Sauf si les nouvelles mesures sanitaires nous permettent de faire autrement, celui-ci aura lieu par visioconférence.

A l’issue de l’atelier, les participants pourront améliorer leur texte en tenant compte des indications fournies par Daniel Cunin et Carmien Michels. Et comme toujours, le résultat le plus convaincant sera honoré sera publié dans le magazine en ligne de Passa Porta.

À propos de l’autrice

Carmien Michels (1990) est une autrice et performeuse qui enseigne au Conservatoire d’Anvers. Son premier roman We zijn water (De Bezige Bij, 2013) a été nominé pour le Debuutprijs et le Bronzen Uil. Son deuxième roman Vraag het aan de bliksem (2015) et son premier recueil de poèmes We komen van ver (2017) ont paru aux éditions Polis. Elle est également connue comme slameuse, participe au projet Versopolis, et était l’une des ambassadrices littéraires dans le cadre d’Europalia Romania. Le poète et romancier flamand Stefan Hertmans dit d’elle qu’elle est “un Johnny Cash féminin, puissant, profondément personnel et avec un engagement politique que l’on n’entend pas souvent.”

Voir aussi son site personnel.

Jimmy

Carmien Michels

Weet ge nog Jimmy de eed die we hebben gezworen
aan de vooravond van het echte leven
toen onze jeugd nog niet verloren was
de klok in de garage waar gij werkte wel al anders tikte
we waren de weg al kwijt naar de zee van tijd
die nog ergens achter onze oren ruiste

Weet ge nog Jimmy hoe we kauwgom
in de sleutelgaten van auto’s staken
hoe we de brandkast van de directeur kraakten en vulden met confetti
hoe we nipt vervallen voedsel uit de containers van de Delhaize stalen
weet ge nog toen we voor het eerst een stinkbommeke maakten

Weet ge nog Jimmy toen we voor de eerste keer een bedelaar zagen
zo midden in de nacht, hij verstopte zich als een zombie voor de dag
weet ge nog dat hij in een vuilbak aan het rommelen was
dat wij hem vroegen of hij eten zocht, waarop hij zei:
‘ik zoek alleen maar een plek om mijn zorgen op te bergen’

Weet ge nog Jimmy de eed die we hebben gezworen
dat wij nooit als poppen in de pas zouden lopen
dat wij het systeem zouden bestrijden met onze moppen
dat we ons nooit zouden schamen voor onszelf, voor elkaar

Wij zijn het voetvolk Jimmy
in willekeurslijven gebonden
aan de grillen van de markt

Wij rommelen in bomvolle vuilbakken
niet om onze honger te stillen
maar op zoek naar een plek om onze zorgen weg te werpen

We hongeren naar stilte en stuiten op schaarste
als de wekker schallend de nachtshift aankondigt
onze chef ons weer uitscheldt voor het vuil van de straat

We stikken in de schimmel
en schrikken uit onze slaap
door de voortdurende sirenes
en roepende zotten op straat

‘Follow the leader’, leren ze ons
‘Don’t think for yourself’, leren ze ons
‘Ignorance is bliss’, leren ze ons

Weet ge Jimmy dat ik me kwaad maak
omdat ik met mijn woorden niets méér doe
niets méér uitmaak in deze matrix, deze ratrace, deze draaikolk
dan de eerste de beste blaaskaak

De strijd tussen links en rechts verhevigt
drijft ons uit elkaar Jimmy de wurggreep verstevigt
we zitten op een sneltrein richting hel
en vergeten dat we op onze eigen beulen hebben gestemd
onzichtbare beulen die de messen slijpen voor verdeel en heers
een perfect systeem van de sterksten het eerst de rest het slachtvee

Weet ge nog onze eed Jimmy
aan de vooravond van het echte leven
dat ik u nooit zou laten vallen
dat gij voor mij de sterren zou tellen
dat wij samen op de barricades zouden staan

We zullen nooit perfect zijn
maar hier in het hart van dit slinkse land
grijpt uw rechter- mijn linkerhand
met die typische twinkeling in uw ogen
en dan laten we los om een stinkbommeke naar de flikken te gooien

De afwijking in het systeem Jimmy
de afwijking zijn wij

Extrait de : Carmien Michels, We komen van ver, Antwerpen, Polis, 2017, p. 31.
photo carmen michiels © gaby jongenelen

Bientôt à