passa podcast: rob van essen
Welke geboden gelden er in de literatuur? Hoe kan je de orde handhaven in het rijk van de verbeelding?
In de Passa Podcast ontdekken we hoe schrijvers het doen. Hoe slagen ze erin om hun personages in de pas te doen lopen? Op welke manier houden ze hun ideeën in toom? Waar eindigt creatieve vrijheid en begint discipline?
We leggen onze gast enkele prikkelende schrijfgeboden van collega’s voor en vragen tot slot om zelf één regel te bedenken voor ons Wetboek van de Literatuur.
Aflevering zestien
Rob van Essen
Rob van Essen is schrijver van verhalen, poëzie en romans. Hij won de Biesheuvelprijs en twee keer de Libris Literatuurprijs, voor de romans De goede zoon en Ik kom hier nog op terug. Hij woont in Brussel. Zijn nieuwste roman is De grote schoonmaak.
De schrijfgeboden waarover Rob van Essen het heeft in de podcast
De beste schrijver is diegene die zich schaamt om schrijver te worden.
Schrijven is als pokeren. Bij dit pokeren moet je niet alleen je huishoudgeld inzetten, maar alles wat je hebt, desnoods je eigen vrouw. Voor een boek verkoop ik mijn vrouw.
Zorg dat je altijd een notitieboekje bij de hand hebt, en ik bedoel altijd. Het kortetermijngeheugen bewaart een idee niet langer dan drie minuten, daarna ben je het voor eeuwig kwijt.
Denk niet aan je lezers.
Je hoeft je eigen werk niet te begrijpen, je hoeft het alleen maar te schrijven.
Probeer niet de schrijver te zijn die je niet bent. Zoek dat plekje in jezelf waar de taal en de verbeelding zich net onder de oppervlakte bevinden en graaf daar een kuil. Je zal zien: die vult zich meteen.
De wet van Essen
Het feit dat ik schrijf verplicht de buitenwereld tot niets.
Leestips
Rob van Essen, De grote schoonmaak
Renate Dorrestein, Het geheim van het schrijven
Lawrence Sterne, Tristram Shandy
Marcus Aurelius, Overpeinzingen