Register van Bouwbiografische Portretten - emerald liu
In 2025 werd door architecten Bart Decroos en Laura Muyldermans het Register van Bouwbiografische Portretten in het leven geroepen met de steunvan Archipel vzw en nadine laboratory for contemporary arts. Het Register gaf aan 17 gebouwen in Vlaanderen en Brussel de kans om hun stem te laten horen, hun verhaal te vertellen. Elk bouwbiografisch portret bevat de biografische gegevens, biografische karakteristieken en biografische speculatievan het bouwwerk. Voor dat laatste onderdeel schakelde Passa Porta vier schaduwauteurs in, die in de huid van elk huis kropen en hun diepstezielenroerselen in literaire pareltjes vervatten. Ontdek hier de speculaties over De Uil, Huisje en Zeehuis door Emerald Liu.
De Uil is een ruime kunstenaarswoning in Temse, met een ambitieus envreugdevol karakter. Huisje, de architectenwoning van Willy Van Der Meeren, is een modernistische, elegante woning tussen het Tervuurse groen. Het krachtige maar hartelijke Zeehuis in Oostende stamt uit het interbellum. Van alle maanden ziet het huis juni het liefste komen.
Portret: De Uil
L’IMMOBILE DEVANT L’IMMOBILE
de avond valt geruisloos op het lelieblad
wandelt ongemerkt binnen
een entree
gevolgd door een vaag gebaar, een vluchtige glimlach
mijn panoramische blik valt parallel met de haag
klinkers buitelen op het strakgetrokken vel van de tamboer
vanillekleurig en bevragend
mijn vorm volgt verwondering
gehouwen uit de vrijheid die de leemte mij toelaat
tussen het ritmisch kappen en gieten
stilte
binnenin galmt elke ruimte met het rumoer van vraagtekens
van potentieel
van verandering
bij elke wissel in mijn gemoed een nieuwe functie
van vrijheid
die ik verzoek in elke wand
volg vervolgens de monumentale curve van
een knipoog
een vingertop
een wang
die warmte transporteert
in het weidse landschap van mijn huid
Portret: Huisje
TERRITORY OF LIGHT
geduld rust op mijn deurklink
gebogen als een boemerang
keer ik steeds huiswaarts naar mezelf
mijn huid een huls gevormd rond de seizoenen
elke winter de warme omarming
van voetzolen
elke zomer tocht het tussen
onze gedachtes
licht leunt op mijn muren
het kattenluik roerloos
richt mijn blik tuinwaarts
tussen het gebladerte ontluikt een patrijspoort
waardoor een aardeweg in de verte tussen de velden naar de horizon spoort
langs mijn flank de libanese ceder
met uitgestrekte tafelvormige takken die zijn territorium markeren
een hemelbewaarder
met een amberparfum die landt op mijn poriën
blaast er een stille wens in mijn oren
van staal en glas en hitte geherbergd door een haard
een thuis
Portret: Zeehuis
je tikt ongenadig met je vinger op het tafelblad
stop
je bent hier veilig
ik verwelkom je als een zus
een schuilplek een schelp
schuif je stoel dichterbij
proef de warme melk op je tong
ren op en af elke trede van de trap
wentel je in mijn warmte
tien negen acht
verstop je in de kast
ik beloof je dat ik de chaos buiten houd
mijn ogen in het zeil
mijn armen om je heen
het geroep kaatst zich van mijn bakstenen muur
versnippert in de zilte bries
de wijnzachte lichtinval op de wand
wacht
ik wil je zien groeien
tel de ringen van je knieschijf
het gelach dat rinkelt in de inkomhal
het aantal handen in een schaduwspel
ik spaar elke herinnering op en verberg
ze in een rozentuin
groet elke namiddag de meeuw
leg mijn oor te luister
naar het ritme van de zee
de eb en vloed van jouw gemoed
ik gaap wanneer jij geeuwt
vier drie twee
vorm samen een koor van badkamergezang
voel je niet al
een