De twee Davids begeleiden je van De Brouckère naar Longchamps
Waar laat jij je sporen achter in Brussel? Welke plek kent jouw gewoontes?
Voor de vierde editie van Brussels City of Stories stelden we deze vragen aan verschillende mensen in Brussel, tijdens ateliers en cursussen rond schrijven, textiel en beeldende kunst. Auteurs Cécile Hupin en Tijl Nuyts luisterden mee en creëerden tien meeslepende verhalen die samen een prachtige soundwalk door de stad vormen. We nodigen je uit om hun verhalen te lezen of naar hun stemmen te luisteren terwijl je in hun voetsporen wandelt.
Dit is het spoor van de OKAN-leerlingen van het Meertalig Atheneum Woluwe, die je begeleiden van De Brouckère naar Longchamps.
Wij zijn de twee Davids.
Ik heet David en hij ook.
Hij komt uit Venezuela, ik uit Ecuador.
Ik denk nog vaak aan die lome zomerdag toen David en ik samen door het centrum slenterden en we plots iemand tegen het lijf liepen. Ik herkende hem meteen, met zijn stekelige zwarte haar, zijn polsbanden en zijn oranje vechtpak.
Son Yoku van Dragon Ball.
Hij stond in de straat, in het harde licht, alsof het de normaalste zaak van de wereld was dat hij echt bestond. Hij zwaaide naar ons als een vriend.
David en ik houden allebei van manga en anime en nemen vaak de metro naar De Brouckère.
In de winkels in het centrum zoeken we sinds enkele maanden naar de halsketting van Berserk, een van onze lievelingsseries.
Aan de ketting hangt een rood ei. Een ei met een gezicht.
Overal vinden we figuren, van Dragon Ball en andere series, maar de ketting vinden we niet. Dat vinden we niet erg want David en ik praten en lachen de hele dag.
Wist je dat de anime van Berserk nooit is afgewerkt?
Het verhaal is niet af, dus mogen we het vervolg zelf verzinnen. (DAVID)
Juego con las frases, busco palabras en mi teléfono.
La gramática del neerlandés es muy difícil así que traduzco todas las palabras en mi cabeza. (SAMUEL)
Ik ruik het parfum van de vrouw. Ik zie een krokodil, ik eet brood, ik ben blij.
Ik wil de krokodil cadeau doen aan Kübra.
Wie komt hier? Ik ga naar huis.
Aan de muur in het metrostation hangen tekeningen:
een stripverhaal dat de hele wereld toont.
Ik zie hoge en mooie gebouwen. Een basketbal op de grond.
Ik hoor mensen praten en lachen. Voetstappen. Een man danst met een lange ketting van boodschappenkarretjes over het zebrapad. (SAMUEL)
Mijn rugzak is zwaar, het schetsblok prikt in mijn rug.
Wil je mijn tekeningen zien?
Samen kijken we naar de schetsen, één voor één, terwijl de tram als een slang van de heuvel glijdt.
We zien de opbollende spieren van het monster (in felgroene stift) en willen de pagina omslaan, maar de volgende vellen zijn leeg. (DAVID)
Що ти тут можеш побачити? (DANYLO)
Burada ne duyabilirsin? (METEHAN)
اینجا چه چیزی میتوانی ببینی؟ (OBAIDULLAH)
ماذا يمكنك أن ترى هنا؟ (ABDULRAHMAN)
यहाँ तुम क्या देख सकते हो? (JANANEE)
Que peux-tu voir ici ? (MATHIS)
Op het voetpad dampt een hondendrol waar iemand een Belgische vlag in prikte en in de winkelstraat staat een enorme wafel, hij is groter dan ik.
Hij kijkt met een lachje om zijn mond naar de toeristen.
Hij is groot en sterk en zoet en geurig.
Een hele stad kan er haar honger mee stillen. (MATHIS)
Ik ben al vaak verhuisd. In het weekend poets ik soms trappen met m’n moeder. Overvolgende week begint m’n stage.
Dat vind ik héél spannend, maar nu neem ik de tram naar Longchamp.
Ik moet me haasten, daa-ag, tot volgende keer, meneer! (DAVID)
Burada ne görebilirsin? (ABDULLAH)
اینجا چه چیزی میتوانی بشنوی؟ (FATIMA)
ماذا يمكنك أن تسمع هنا؟ (MOTAZ)
Що ти тут можеш побачити? (NIKOL)
ఇక్కడ నువ్వు ఎలా అనిపిస్తోంది? (SHIVANI)
यहाँ तिमीलाई कसले पर्खन सक्छ? (LAKPA)
De lichten in de straat stralen. Ik ruik de geur van de nacht en hoor de lach van de trein. Er wacht een jongen op me.
Ik ben nerveus. Ik zal jou een ja geven.
Ik zie de reflectie van bussen in de etalages. De beer wacht op een psycholoog.
Ik ruik bier. Ik hoor de wind. Ik voel een golf van geluk.
Iemand zag schitterende gele bloemen langs de kant van de weg en nam een foto om dit moment eeuwig te maken. (SAMUEL)
Geschreven door Tijl Nuyts samen met de OKAN-leerlingen van het Meertalig Atheneum Woluwe, met veel dank aan de warme begeleiding van leerkracht Gilles Michiels. De leerlingen zijn Motaz Al Afifi, Luis David Becerra Cochancela, Samuel Cifuentes Quintero, Jananee Gopinatha, Shivani Kadavil Sinoj, Yara Khalil, Karolina Krapikas, Bohdan Shevchenko, Ostap Vatamaniuk, Iman Bagheri Khalegh Abad, Suraya ‘Koda’ Julia Daniels, Nathalie Merza, Hadi Salem, Sofiia Vdovychenko, Sofiia Vozniuk, Nicolas Velasquez Hernandez, Leyan Abulehia, Kübra Bozkurt, Ndalwenhle Chiukira, Ismaïla Diop, Mathis Fofe Yapmo, Fevzi Metehan Kus, Danylo Nakonechnyi, Florence Nyiraneza, Ngima Sherpa, Yaaqob Anwar Ghaleb, Abdullah Sapmaz, Levente Sztano, Ömür Das, Mobin Eyvari Boroushghalan, Dunya Hassan Zada, Nard Naomie Ishimwe, Fatima Mohammadi, Abdulrahman Muthanna, Deren Özpolat, Lakpa Kanchhi Sherpa, Tymur Shevchenko, Krisztian Sztano, Hermon Tewelde, Delphine Uwineza, Abdulhak Ameen Abdulhak Abdulhak, Bashar Mateo Ahmed Ghalab, Berat Das, Abdelrahman Jadallah, Nasser Almohamad, Davi De Almeida Campos, Abdilkadir Yildiz, Anna Al Khouri, Nikol Bonieva, Eren Dincel, Nawidullah Hazari, Zeenat Hazari, Obaidullah Hazari, Imadudin Salarzai.
Magazine Passa Porta
Blobvis zwemt mee langs de voetpaden van het centrum
